In 1593 werd Suriname door de Spanjaarden in bezit genomen, maar al snel weer verlaten. Ook Nederlanders stichtten er een vestiging, die echter evenmin stand hield. Na 1650 vestigde een groep Engelse kolonisten uit Barbados zich met succes aan de Surinamerivier. In 1667 telde hun kolonie 175 plantages en ruim 4000 kolonisten en slaven. 

In 1667 veroverden de Zeeuwen onder leiding van Abraham Crijnssen Suriname en na de Vrede van Breda konden zij Suriname in bezit houden. In 1682 droeg de provincie Zeeland de kolonie over aan de West-Indische Compagnie (WIC), die een aparte naamloze vennootschap stichtte. Eenderde van de aandelen kwam in handen van de WIC, eenderde van de stad Amsterdam en eenderde van de familie Van Aerssen van Sommelsdijk. 

Cornelis van Aerssen, werd de eerste gouverneur van Suriname. Hij zette zich in voor de vergroting van het aantal plantages. Door oorlog te voeren tegen de Indianen en de weggelopen slaven maakte hij Suriname aantrekkelijk voor Europese investeerders. Alle opvolgers van Van Aerssen zetten deze politiek ten gunste van de plantagelandbouw voort. De Surinaamse koffie en suiker werden op de Nederlandse markt verkocht.  Nederlandse beleggers hebben tussen1751 en 1773 meer dan 60 miljoen in Suriname geïnvesteerd. In 1773 maakte een crisis op de Amsterdamse beurs een plotseling einde aan de kapitaaltoevoer naar Suriname.

Veel planters hadden te veel geleend en konden de rentebetalingen en de aflossing niet voldoen en waren verplicht hun plantages te verkopen aan de geldschieters in Nederland. Voor de slaven was deze verandering van weinig betekenis. Zij bleven gedwongen om hun arbeid ter beschikking van de plantages te stellen. Hun aantal werd rond 1800 op 50.000 geschat. Na de verovering van Suriname door de Engelsen in 1799 werd in 1806 de aanvoer van slaven uit Afrika verboden. Door deze maatregel kon het sterfteoverschot onder de slaven niet langer door nieuwe aanvoer gecompenseerd worden. Doordat tweederde van de aangevoerde slaven mannen waren nam het aantal slaven langzaam af. Tevens liep een deel van de slaven weg en deze weglopers vormden aparte gemeenschappen, die de koloniale regering niet kon vernietigen en waarmee zij vredesverdragen afsloot om de plantages voor verdere aanvallen te vrijwaren. Deze voormalige slaven kregen de naam bosnegers.

In 1863 werd de slavernij in Suriname afgeschaft en in 1873 werden de ex-plantageslaven echt vrij. In dat jaar verviel hun verplichting om jaarlijks een arbeidscontract met een plantage-eigenaar af te sluiten. Om het tekort aan arbeidskrachten op te vangen werden vele plantages samengevoegd. In 1862 telde Suriname 216 plantages, in 1913 nog 79. De totale opbrengst aan suiker bleef overigens door de eeuwen heen vrijwel constant, wel verdwenen de koffie, de cacao en de katoen. 

Hoewel deze vorm van landbouw steeds minder economische betekenis kreeg, bleef de koloniale politiek gericht op de bevordering van deze sector. De overheid voerde ruim 30.000 Brits-Indiers naar Suriname en ruim 33.000 Javanen, die zich voor hun verscheping hadden verplicht voor de duur van vijf jaar op de plantages te werken, waarna ze naar huis konden terugkeren. In 1916 kwam aan de invoer van Brits-Indiers een einde door nationalistische oppositie in India tegen deze vorm van arbeidsmigratie. Aan de aanvoer uit Java kwam een einde door de achteruitgang van de plantages. Ongeveer tweederde van de Indiase en Javaanse contractarbeiders keerde overigens niet naar huis terug, maar vestigden zich in de kolonie, nadat de koloniale overheid na 1890 het bezit van kleine percelen voor de voedsellandbouw begon te bevorderen.

Buiten de plantagelandbouw waren er maar weinig economische alternatieven. De vondst van goud zorgde voor werk voor een deel van de voormalige slaven., terwijl de groei van het overheidsapparaat eveneens een aantal arbeidsplaatsen schiep. Van een industriële ontwikkeling in Suriname was maar beperkt sprake. Rond 1970 verdiende 23% van de beroepsbevolking zijn brood in de landbouw, 15% in de industrie en 40% in de dienstensector (overheid, ambachten).

   
 het Presidentieel Paleis
voorheen de Gouverneurswoning

 Fort Zeelandia met Koninging Wilhelmina

Tropisch, gastvrij, avontuurlijk en variatie zijn sleutelwoorden voor Suriname. Van cultuur opsnuiven in Paramaribo tot avontuurlijke survivaltochten in het Amazonegebied (meer dan 80% van Suriname is ongerept tropisch regenwoud). Met een heerlijke mengeling van Zuid-Amerikaanse, Caribische en Nederlandse invloeden en een zeer gevarieerde bevolking (Chinezen, Creolen, Javanen, Hindoestanen, Libanezen en de oorspronkelijke Indianen) en: nog niet overspoeld door toeristen!

Paramaribo, niet onterecht de Houten Stad genoemd, is een echte smeltkroes van verschillende culturen. Het Presidentieel Paleis met de Palmentuin, het Onafhankelijkheidsplein, de grote moskee die pal naast de synagoge staat en één van de grootste houten kerken ter wereld; de St.Petrus/Paulus Kathedraal. Geniet van een koud Parbo-biertje bij 't Vat of eet een Bakabana (gebakken banaan) aan de Waterkant. Stappen in Paramaribo is als stappen in Nederland…maar dan anders. Je komt er vele Surinamers maar ook Nederlandse stagiairs tegen. 

Per korjaal (uitgeholde boomstam) de rivieren (met stroomversnellingen!) van het immense Amazonegebied afzakken. 

Op zo’n 1½ uur per auto vanaf  Paramaribo vind je het Brownsberg Natuurpark incl. één van de grootste stuwmeren ter wereld (het W.J. van Blommestein Meer). Ideaal voor wandel- en trektochten en daarna een bezoek aan fraaie watervallen ter afkoeling! 

Bezoek aan de koffieplantages, suikerfabrieken, Javaanse eethuisjes in het Commewijne district. Vrij vlak gebied dus ideaal te ontdekken per fiets of brommer. 

Middenin het immense Amazonegebied in lodges op het eiland Danpaati een paar dagen relaxen, kennismaken met Saramaccaanse cultuur en tijdens wandeltochten leer je over traditionele geneeswijzen. Met een verblijf daar ondersteun je de lokale bevolking en de financiering van een medische post. 

Bezoek aan het Raleighvallen/Voltzberg natuurreservaat, zeer beroemd bij primatologen, ornithologen en botanici. In het reservaat komen alle acht apensoorten voor en duizenden vogelsoorten. Het reservaat wordt niet onterecht 'birdwatchers paradise' genoemd. 

De seizoenen kunnen per jaar verschillen maar over het algemeen geldt: 

korte regentijd (december-begin februari)
korte droge tijd (februari-april)
grote regentijd (mei-augustus)
grote droge tijd (september-december) 

Januari, februari en maart zijn voor Surinaamse begrippen koele maanden (circa 27oC) en dus aantrekkelijk om te reizen. In de zomermaanden en december zijn de tickets extra prijzig. 

Vliegen op vliegveld Zanderij (PBM)

Rechtstreekse vluchten (vanaf Amsterdam) worden min. 4 keer per week uitgevoerd door KLM/SLM. Helaas is er nog een monopoliepositie van deze airlines.

Er is sprake van plannen voor een Air Holland/SLM charter, hetgeen de prijzen hopelijk doet zakken.

In Suriname kun je bepaalde bestemmingen prima met openbaar vervoer (bus) bereiken. De bestemmingen in het Amazonegebied zijn per binnenlandse vlucht (duur) of per korjaal bereikbaar. Tours (o.a. Amazonegebied) kunnen het beste gemaakt worden m.b.v. een budget touroperator, het land op eigen houtje verkennen blijft vooralsnog lastig. 

Diverse stageplekken mbt marketing-commercie-juridische dienstverlening-logistiek.

Meeloop/onderzoeksstage kinderbescherming.
Meeloop/onderzoeksstage kinderrecreatiecentrum.
Onderzoeks-meeloopstage schildpaddenproject.
Toeristische werk-onderzoeksstage studentenreisorganisatie.
Werk-meeloopstage 4 sterrenrestaurant.
Diverse stagemogelijkheden o.a. in toerisme, horeca maar soms ook communicatie, accountancy etc.

Vrijwilligerswerk in het zeeschildpaddenproject (feb-aug.) bij Galibi (overnachting in logeergebouw of hangmattenkamp). Combineer het met een bezoek aan de plaats Yalimapo of Saint Laurent in Frans Guyana (stokbrood en Franse kaas!)

Onderzoeksmogelijkheden naar o.a. apen, zeeschildpadden en vele vogelsoorten.
Animatiewerk (kinderprogramma's) op kinderboerderij (vrijwilligers)
Werken bij een jongerenreisorganisatie of in een backpackershostel.
Check de dag-tot-dag backpackers routes van de backpackers tours van het JoHo Suriname steunpunt.

Per korjaal (uitgeholde boomstam) de rivieren (met stroomversnellingen!) van het immense Amazonegebied afzakken.

Aanmelden

Er is visumplicht; toeristenvisum verkrijgbaar in Nederland voor 2 maanden à €35,- (uit te breiden tot één jaar met multiple entry). Eveneens zakenvisa (2 maanden €70,- uit te breiden naar multiple entry en max. 1 jaar) en stagevisum à €35,-

Ambassade: Consulaat Generaal der Republiek Suriname, De Cuserstraat 11, 1081 CK Amsterdam, 020-6426137 ext 9 

C.C.C.C.: met je creditcard geld opnemen kan bij diverse pinautomaten van de RBTT. Euro’s en dollars kunnen gewisseld worden bij de diverse cambio’s in Paramaribo, Traveler Cheques bij de grotere banken. Op een beperkt aantal locaties kan betaald worden met je creditcard. Veel winkeliers hanteren dollarprijzen i.v.m. sterke schommelingen van de Surinaamse Dollar. 

Ga je stagelopen of vrijwilligerswerk doen in Suriname dan is verzekering verplicht.
Ga je lekker een paar weken op vakantie, de Amazone ontdekken en cultuursnuiven vergeet dan niet uw daarvoor extra te verzekeren
Ga je aantal jaren of onbepaalde tijd weg dan is meestal de Expat de oplossing.
Kijk voor meer informatie in de Verzekeringenoverzicht. 

Voor een goed veiligheidsadvies of bij vragen/problemen kunnen de mensen van het Suriname steunpunt je eenmaal in Suriname op weg helpen. 

De actuele veiligheidssituatie in Suriname kun je vinden op de Travel Advice site van het Austalische Ministerie van Buitenlandse Zaken, of het reisadviezen onderdeel van het Nederlandse Ministerie van Buitenlandse Zaken. 

Haal vaccinaties & malaria-advies bij de gespecialiseerde Reisdokter & Travel Clinic tijdens je voorbereidingsactiviteiten. Check extra de lokale voorzorgsmaatregelen als je richting Amazonegebied gaat (daar heerst namelijk malaria!).